Krótka historia Łodzi

Nie chciałbym was zanudzić, ale wydaje mi się niezwykle istotnym chociaż po krótce opisać historię tego miasta, która niewątpliwie była bardzo ciekawa – może jeśli ją poznacie nabierzecie troszkę wyrozumiałości dla industrialnej architektury miasta. Pierwsze informacje o Łodzi pochodzą z końca wieku XIII. Był rok 1332, kiedy zaczęto używać określenia Łódź w odniesieniu do wsi leżącej przy trakcie piotrkowskim. Na początku XIV w. Łódź była niewielką wsią o znikomym znaczeniu. 15 lipca 1423 r. Łódź uzyskała prawa miejskie z nadania króla Władysława Jagiełły. Od tamtej pory można już swobodnie mówić o historii miasta Łódź.

W wyniku rozbiorów Łódź znalazła się na terytorium zaboru pruskiego. Rok 1793 przyniósł działania zaborcy zmierzające w kierunku sprowadzenia Łodzi do roli wsi. Jednak długotrwałe procedury biurokratyczne zostały szczęśliwie przerwane wraz z wkroczeniem na te tereny Legionów generała Dąbrowskiego. Łódź została zatem uratowana przed utratą praw miejskich. Wiek XIX w historii miasta Łodzi uznawany jest za okres ponownego, nasilonego rozwoju. Na początku XIX w. (dokładnie w 1820 r.) Łódź liczyła już 700 mieszkańców i była klasyfikowana jako miasto fabryczne.

Łódź zasłynęła poziomem rozwoju przemysłu lekkiego, wypadając bardzo dobrze zarówno na tle Imperium Rosyjskiego, ale i w całej Europie. Od początku XIX w. liczba ludności wzrosła z 1tys. do 300 tys. Mieszkańców na początku XX w. Natomiast przed wybuchem I Wojny Światowej wynosiła już 500 tys. osób. Do końca XIX w. Łódź traktowana była jako wielka osada o charakterze fabrycznym, posiadając raczej znaczenie prowincjonalne. Od początku XX w. zaczęła zyskiwać na znaczeniu jako miasto będące siedzibą wielkiego przemysłu.

Krótka historia Łodzi

Krótka historia Łodzi

Ogromnych strat Łódź doświadczyła w wyniku działań związanych z I Wojną Światową. Wycofujące się wojska rosyjskie dokonywały bezpardonowych kradzieży maszyn, natomiast armia pruska paliła i niszczyła fabryki podejrzewając, iż wytwarzano w nich broń.

W okresie II Wojny Światowej osiągnięcia przemysłowe Łodzi międzywojennej zostały zaprzepaszczone. Wojska niemieckie w sposób zorganizowany przeprowadzały procesy mające na celu zwalczanie przejawów polskości, osiągnięć polskiej myśli technicznej, co odbywało się poprzez zamykanie szkół, usuwanie pomników czy okradając muzea. Ucierpiała również ludność pochodzenia żydowskiego. Około 200 tys. osób umieszczono w getcie utworzonym w centrum miasta. Okrucieństwa okupanta zdawały się nie mieć końca. Do dziś żyje wśród mieszkańców łodzi pamięć o spaleniu żywcem 1, 5 tys. zakładników getta.

Samo miasto i jego zabudowania przetrwały jednak działania wojenne bez większych uszczerbków. Po wojnie doszło do sytuacji, w której w Łodzi osiedlali się mieszkańcy okolicznych (i nie tylko) miast, które doznały w czasie wojny znacznie poważniejszych zniszczeń.

Lata powojenne przyniosły rozwój. Powstawały nowe osiedla mieszkaniowe, powstał rurociąg zasilający miasto w wodę z rzeki Pilica. Znamiennym okazał się rozkwit kulturalny. Utworzono Łódzkie Centrum Filmowe (ŁCF) oraz Wyższa Szkoła Filmowa. Odrodziły się muzea, galerie, odżyły przedwojenne teatry; tworzono także nowe ośrodki. Odbudowa miasta zakończyła się niewątpliwym sukcesem. Wzrost liczby mieszkańców również był imponujący. Wyniósł bowiem według szacunków około 1 mln osób.

Rok 1999 wyniósł Łódź do roli centralnego ośrodka nowego województwa – łódzkiego.

(Visited 115 times, 1 visits today)